Skąd pochodzi ten wzór i co znaczy słowo pomocniczy
Wzór pochodzi z załącznika do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 grudnia 2016 r. w sprawie świadectwa pracy. Obowiązujący tekst jednolity został ogłoszony obwieszczeniem z 26 czerwca 2024 r. i opublikowany w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1016. Treść pliku poniżej jest zgodna z tym załącznikiem. Zmieniliśmy wyłącznie skład, aby dokument dało się edytować i wygodnie czytać.
Rozporządzenie nazywa ten dokument wzorem pomocniczym. Oznacza to, że pracodawca nie musi używać dokładnie tego układu graficznego, natomiast musi zamieścić w świadectwie wszystkie informacje wymagane przepisami. Wzór jest więc najbezpieczniejszym punktem wyjścia: jeżeli wypełnisz go w całości, nie pominiesz żadnej wymaganej pozycji.
Dokument ma trzy strony i osiem ustępów. Ustęp szósty zawiera szesnaście pozycji i to on zajmuje najwięcej czasu przy wypełnianiu.
Wystawiasz wiele świadectw miesięcznie, dla ludzi pracujących poza biurem?
Większość pozycji w ustępie szóstym to liczby z całego roku kalendarzowego: urlop wypoczynkowy, opiekuńczy, bezpłatny, dni niezdolności do pracy. Jeżeli były zapisywane na bieżąco, są gotowe. Jeżeli leżą w segregatorze, ktoś je teraz liczy.
Co zawiera dokument, ustęp po ustępie
Nagłówek to dane pracodawcy wraz z siedzibą lub miejscem zamieszkania, numer NIP lub REGON-PKD oraz miejscowość i data. Ustęp pierwszy identyfikuje pracownika i podaje okresy zatrudnienia wraz z wymiarem czasu pracy. Przewidziano trzy wiersze, ponieważ jedna osoba mogła być zatrudniona u tego samego pracodawcy w kilku okresach.
Ustęp drugi dotyczy pracy tymczasowej i wskazuje pracodawców użytkowników. Ustęp trzeci opisuje rodzaj pracy, stanowiska lub pełnione funkcje. Ustęp czwarty podaje tryb i podstawę prawną rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku pracy, a ustęp piąty dotyczy skróconego okresu wypowiedzenia na podstawie art. 36 paragraf 1 Kodeksu pracy, który uprawnia do odszkodowania.
Ustęp szósty jest najdłuższy. Obejmuje między innymi zwolnienie od pracy z art. 148, urlop wypoczynkowy wraz z urlopem na żądanie, urlop opiekuńczy, urlop bezpłatny, ojcowski, rodzicielski i wychowawczy, ochronę stosunku pracy, zwolnienie z art. 188, pracę zdalną, dni niezdolności do pracy, służbę wojskową, pracę w szczególnych warunkach oraz okresy nieskładkowe.
Ustęp siódmy zawiera informację o zajęciu wynagrodzenia wraz z oznaczeniem komornika i numerem sprawy egzekucyjnej. Ustęp ósmy to informacje uzupełniające. Dokument kończy podpis pracodawcy lub osoby upoważnionej do składania oświadczeń w jego imieniu.
Świadectwo pracy to nie to samo co zaświadczenie o zatrudnieniu
Te dwa dokumenty są często mylone, a dotyczą zupełnie innych sytuacji. Świadectwo pracy wydaje się po zakończeniu stosunku pracy i ma urzędowy wzór, ten z powyższego pliku. Zaświadczenie o zatrudnieniu dotyczy osoby nadal zatrudnionej, służy najczęściej bankowi, wynajmującemu lub urzędowi, i nie ma jednego wzoru określonego przepisami.
Dlatego przy zaświadczeniu o zatrudnieniu instytucja, która go wymaga, zwykle podaje własny formularz. Przy świadectwie pracy jest odwrotnie: układ i zakres informacji wynikają z rozporządzenia.
Najczęstsze pytania o świadectwo pracy
- Czy trzeba używać dokładnie tego wzoru?
- Nie. Rozporządzenie określa go jako wzór pomocniczy. Pracodawca może zastosować własny układ, ale świadectwo musi zawierać wszystkie informacje wymagane przepisami. Wypełnienie wzoru w całości jest najprostszym sposobem, aby niczego nie pominąć.
- Która wersja wzoru jest aktualna?
- Wzór stanowi załącznik do rozporządzenia z 30 grudnia 2016 r. w sprawie świadectwa pracy, w brzmieniu tekstu jednolitego ogłoszonego obwieszczeniem z 26 czerwca 2024 r., Dz.U. 2024 poz. 1016.
- Czym różni się świadectwo pracy od zaświadczenia o zatrudnieniu?
- Świadectwo pracy wydaje się po zakończeniu stosunku pracy i ma wzór określony w rozporządzeniu. Zaświadczenie o zatrudnieniu dotyczy osoby nadal zatrudnionej, najczęściej na potrzeby banku lub urzędu, i nie ma jednego wzoru wynikającego z przepisów.